Monthly House View:

Beste lezer,

In onze ‘Global Outlook 2026’ raadden we onze lezers aan om klaar te zijn voor verrassingen – zowel posi tieve als negatieve. De afgelopen jaren is gebleken dat markten onverhoopt kunnen stijgen, zelfs als de macro-economische en geopolitieke context complex is. We blijven overtuigd dat beleggers moeten focussen op de fundamentele factoren, discipline aan de dag leggen en vermijden om emotioneel te reageren op nieuws. De eerste helft van 2026 was hier het beste bewijs van. In deze zomereditie bespreken we drie belangrijke verrassingen en de gevolgen daarvan voor beleggers voor de rest van het jaar. 

OLIE VINDT ALTIJD NIEUWE ROUTES 

De blokkade in de Straat van Hormuz in maart leidde tot de grootste stijging van de olieprijs in decennia, waarbij velen prijzen van meer dan 150 dollar per vat voorspelden. Maar zodra in juni een broos bestand werd aangekondigd, stortten de olieprijzen in, waar door de markt omsloeg van paniekaankopen naar -verkopen. De werkelijkheid is echter genuanceerder. De olietoevoer gaat gewoon door: sommige schepen ontvluchtten de Straat door zich onzichtbaar te maken of routes in de buurt van Oman te volgen. Er werd gebruik gemaakt van extra capaciteit via pijpleidingen zoals die naar Yanbu (Saoedi-Arabië) en Fujairah (Verenigde Arabische Emiraten). Het toegenomen aanbod uit de Verenigde Arabische Emiraten – na hun uittreding uit de Organisatie van Olie-exporterende Landen (OPEC) – en de bereidheid van Irak om meer te exporteren, zullen waarschijnlijk bijdragen aan een vermindering van het tekort. Aan de vraagzijde zorgt de aanzienlijke afname van de vraag in China – onder steund door grote reserves en een duidelijke strategie om de afhankelijkheid van fossiele brandstoffen te verminderen – ervoor dat de dynamiek tussen vraag en aanbod niet zo ingrijpend is als gevreesd. Kortom: de oliestroom is niet gestopt en blijft nieuwe routes vinden. Zoals in onze uitgave van maart al werd benadrukt, wordt pijpleidinginfrastructuur een door slaggevende geopolitieke troef, waardoor de afhan kelijkheid van knelpunten zoals de Straat van Hormuz afneemt. 

HET DILEMMA VAN DE CENTRALE BANKEN 

De sterke stijging van de energieprijzen vormt een uitdaging voor de centrale banken. Kan een rente verhoging de invloed van de olieprijs op de prijzen beperken? Waarschijnlijk niet. Kan een centrale bank aan geloofwaardigheid winnen door de rente te verhogen om prijsstabiliteit te waarborgen? Zeker, maar dit leidt tot een dilemma. De Europese Centrale Bank (ECB) besloot de rente één keer te verhogen — wij zijn van mening dat verdere maatregelen niet nodig zijn, hoewel prijsstabiliteit haar enige mandaat blijft. Voor de Federal Reserve (Fed) ligt de situatie anders. Het inflatiecijfer van juni zorgde voor opluchting, aangezien de secundaire effecten van de olieprijzen tot nu toe beperkt zijn gebleven: alle 67 door Bloomberg ondervraagde economen hadden een hogere inflatie verwacht, maar bleken het bij het verkeerde eind te hebben. Daardoor kan Kevin Warsh een hawkish toon blijven aanslaan – waarbij hij benadrukt dat er ”geen enkele tolerantie“ is voor hoge inflatie – zonder dat hij de rente hoeft te verhogen. Opvallend is dat de inflatie verwachting op jaarbasis voor het eerst onder de 2% is gedaald onder Trump 2.0. Hoewel de markten dit jaar één of twee renteverhogingen verwachten, denken wij dat de Fed de rente ongewijzigd zal laten. De drempel voor verdere verkrapping blijft hoog. 

HEEFT GOUD ZIJN GLANS VERLOREN? 

Misschien wel de meest onaangename verrassing van dit jaar was de scherpe ommekeer in de goudprijs, die van een hoogtepunt van 5.500 dollar daalde tot 4.000 dollar begin juli. Heeft goud zijn aantrekkingskracht als diversificatiemiddel verloren? Ons antwoord is nee. Door de crisis in het Midden-Oosten hebben sommige centrale banken goud verkocht om hun dollarreserves weer op peil te brengen en hun valuta’s te onder steunen: Turkije en Rusland hebben respectievelijk 81 en 34 ton verkocht. Er tekent zich echter een nieuwe koopgolf af. Terwijl de instroom in westerse goud ETF’s tijdens de eerste jaarhelft negatief was (-7,7 miljard dollar), was de instroom in Aziatische goud ETF’s sterk (+12 miljard dollar). Hoewel de People’s Bank of China (PBoC) haar goudinkopen in 2025 heeft teruggeschroefd toen de prijzen sterk stegen, is zij dit jaar weer begonnen met kopen; juni was de sterkste maand in twintig maanden. We schatten dat China dit jaar op koers ligt om meer dan 100 ton aan te kopen, wat een verdrievoudiging is ten opzichte van de cijfers van vorig jaar. Deze hernieuwde vraag zou de markt aanzienlijk moeten ondersteunen, aangezien China bij de diversificatie van zijn reserves steeds prijsgevoe liger lijkt te worden. 

Ik wens u veel leesplezier toe. Geniet van deze mooie zomer waarin wij de markten van nabij blijven opvolgen.

Important information

_{Monthly House View, 01.08.2026. - Excerpt of the Editorial}